Ne zaman seni düşünmeye başlasam
Tutamam saatlerin şeceresini
Bir sigara içimlik zaman akıp gider ellerimin arasından
Sabun köpüğü gibi uçar umutlarım havada
Kaç unutulan an yeniden hatırlanır
Kaç sigara söner yanmadan.
 
Ne zaman seni düşünmeye başlasam
Silip atmıyorum içimdeki sevgini
Kolay değil seninle dolu kalabalığımdan kaçmak
Renklerim mavisinde gözlerini aramak
Saçlarının gümüş tellerinde bileklerimden bağlanıp
Sende esir kalmak
Her kelamında damla-damla kanamak
Kolay değil.
 
Ne zaman seni düşünmeye başlasam
İzmaritleri topluyorum tozlanmış anılar arasından
Seni yaşarken unuttum demek kolay değil
Nikotin kokusu sarhoşluğunda
Yeniden bulaşıyor parmaklarıma kara sevdan
Yokluğun burnumda tütüyor duman duman…
 
Ne zaman seni düşünmeye başlasam
Adım adım yaklaşıyorum uçurum kenarına
Duygularım intihara beş kala
Derin bir nefes alıyorum son sigaramdan
Yine; soldan başlıyorum senin için yanmaya.
 
Ne zaman seni düşünmeye başlasam
Saatler isyan ediyor yelkovanın ivecen ligine
Sert poyraz vurup geçiyor aklımın ucundan
Yeni bir yara daha açılıyor kapanmayan
Tabibim değilsen eğer sessizce çık git hayatımdan
Durma uzaklaş daha fazla alışkanlık yapmadan
 
“Ne zaman seni düşünmeye başlasam bilmem kaç sigara sönüyor yanmadan”
 
Mustafa KARAAHMETOĞLU
30.01.2014 (28.03.2018)
 
Sesi ile şiirime değer katarak can veren değerli kardeşim Nurefşan’a çok teşekkür ederim…