Damla damla hüzünler düşerken kirpiğimden 
Güneşi gözlerimle yakıp süzemiyorum 
Kanadı kırık kuşlar uçarken yüreğimden 
Mutluluğun resmine bakıp çizemiyorum.

Yitik hayallerimle gezdiğim yollarımdan 
Bana dönemiyorum kaybolan yıllarımdan 
Büyüttüğüm çiçekler kopunca dallarımdan 
Umudu kollarıma takıp gezemiyorum.

Ay ışıksız dolanır görünmüyor tek hâle 
Ruhum bukalemun mu? Dönüyor halden hale 
Öyle karışığım ki dolanmışım meçhule!
Düğümlenen kalbimi çekip çözemiyorum.

Gözü yaşlı sonbahar kime sormuş ağlıyor 
Sazım türküleriyle tele vurmuş çağlıyor 
Aleviyle yangınım kalbi sarmış dağlıyor 
Canda canı kül edip yakıp ezemiyorum 

İçtikçe dertlerimi gamla kederle yasla 
Gel de şimdi beyazı siyah ile kıyasla 
Bir sarhoş olabilsem diyorum ama asla 
Yudum yudum gönlüme akıp sızamıyorum...

Gülseren MORKAN