Kör Talih

KÖR TALİH

Gece gibi oturdu acılar koynuma

Birer birer atsamda geri gelir otururlar orada

Sırdaş gibi çocuk gibi uzaklaştırsamda kopamazlar benden

Bütünleştik onlarla

Gece ve ben muhteşem ikili

Ne kadar ayrılmak istesemde

Mıknatıs gibi çeker dururuz birbirimizi

Güzel ve elemsiz bir güne uyanmak istesemde olmaz ki

Kör olmuş talihim

Açmaz ki gözünü güneşe