Edebiyat ve Kültür Platformu
Kuruma Ömür Ağacım
KURUMA ÖMÜR AĞACIM
Ömür
ağacımın başına çıktım,
Dalında meyveydi; göz bebeklerim.
İndim de dibine, kökünü kazdım.
Toprakta tozlaşmış, taş kemiklerim.
Semadan iniyor nur ile rahmet.
Arzdan yükselir ruh mezarda zulmet.
Mevla, eylemezse kula merhamet,
Yetişmez bilirim can amellerim.
Gençlikte
fidandı ömür ağacım,
Geliştikçe
kok saldı tendeki acım.
Dostlar
her an dualara muhtacım,
Gönlümde sızlıyor naz emellerim.
Hayatı bahşeden, istiyor kuldan,
Sabırla
git nura açılan yoldan.
Ömür
ağacımı uzatan yıldan.
Hicranla
bahsetme son cümlelerim.
Mehmet Demirel 10.04.2018
Kuruma Ömür Ağacım başlıklı yazı Mecali tarafından
10.04.2018 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 1
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.
