Bekleyişe Ezber Bozmayanlar

   Saat geceden bir ömür alıyor dakikalar suskunluğum La yarışıyor anlamları manaya dökmek neyi düşüneceğiz aciz olmuş doğaya bırakılmış yavruları şiir alıp seni götürsün sen bekleme yol senden yana garipseme çünkü başlangıcı noktası burası toprağa hasret kuşların açlıkla imtihanıma vurdum duymaz olamazsın her gece yastığa koyduğun bir yığın dünyana değirmenler de öğütlenmesi gereken lugatlarım sebepsiz sözcüklerin kayanın altından çıkacak olan ruhum yalnızlığım her gün eriyen tuzla buz olmuş o göğüsünde sıkıcan luğatları bugün ben anlatamama olgusunu yaşatacağım acıyı gamı kederi bir yazıya ahşap olup döneceğim manaları tiftiflerek o fidanı dikecem ama niye be ay yalnız