Güneş Gördü, Ay Şahit

GÜNEŞ GÖRDÜ, AY ŞAHİT

Geçit izni verenler, gölgemi takip etmiş,

Kameralar çalışmış, görüntüsü çok netmiş,

Saçaklardan dökülen, ayrılık artık yetmiş,

__Su üstüne yazılmış, bozulmaz artık ahit,

__Ölene dek haykırsa, Güneş gördü, Ay Şahit!

Sayfalardan taşarken, çiçeklendi bu kırlar,

Kalp yerinde duramaz, göğsümü yarıp fırlar,

Konuşur sessiz duvar, ortaya çıkar sırlar,

__Kalp gözlerle taşınır, kalıcıdır bu akit,

__Köprü kurmuş kirpikler, güneş gördü ay şahit!

Yosun tutmuş taş yolda, görünür aşkın izi,

Kalp defteri açılmış, kalmamış hiç bir gizi,

Tek taraflı mahkeme, yargılayamaz bizi,

__Su zerresi düşerken, sağlamlaşmış bu akit,

__Tutuşup yanmış beynim, güneş gördü ay şahit!

İki ucu ateşli, hiç geçmeyen o yara,

Şu aklımın hücresi, mola verdi bu ara,

Düştü çınar yaprağı, aydınlandı tüm kara,

__İpek perde çekilmiş, dillerdedir bu ahit,

__Nokta nokta oluşmuş, güneş gördü ay şahit!

Aplikler aydınlaşmış, gözündeki o feri,

Bırakıp gitse bile, dönüp gelecek geri,

Sabit durur her zaman, kalbimdeki o yeri,

__Beytül makdis önünde, yapılmıştı bu ahit,

__Zincirlerden kurtulduk, güneş gördü ay şahit!

Güneş Gördü, Ay Şahit!

Hüseyin Hakan KURTARAN

21.04.2018- Denizli