Ay Göründü Sen Yoksun

Bahçede yapayalnız tam da iftar zamanı

Ne yazık ki Ay Yüzlüm ay göründü sen yoksun

Yüzün gibi doğarken görmeliydin bu anı

Ne yazık ki Ay Yüzlüm ay göründü sen yoksun

Karşıdaki tepede bir aydınlık belirdi

Yaşanılan bu sahne ayda bir kez gelirdi

Yalnızlığa isyanla duygularım delirdi

Ne yazık ki Ay Yüzlüm ay göründü sen yoksun

Yüzündeki nur gibi çıkıyor milim milim

Sensizlikten tutuldu lâl oldu sanki dilim

Yanımda olmalıydın olmalıydın be GÜL'üm

Ne yazık ki Ay Yüzlüm ay göründü sen yoksun

Gündüz kirden kokarken gece temiz gece saf

Tepeye dikilince aydınlandı her taraf

Bir anda zifirilik oluverdi bertaraf

Ne yazık ki Ay Yüzlüm ay göründü sen yoksun

Benim vefalı dostum bakışı mazlum karım

İçtiğim soğuk suyla dinmedi yürek harım

Bir dilim karpuz oldu bu akşamki iftarım

Ne yazık ki Ay Yüzlüm ay göründü sen yoksun

Gecenin üzerine loş bir ışık döküldü

Yarasalar uçarken karanlıklar çekildi

Zaman akıp giderken tam tepeme dikildi

Ne yazık ki Ay Yüzlüm ay göründü sen yoksun

Benim Maviş sultanım ey gönlümün ilacı

Bir iftarlık da olsa olmayışın çok acı

Mahzun mahzun doğarken sensiz başımın tacı

Ne yazık ki Ay Yüzlüm ay göründü sen yoksun

HİDDETÎ der seninle iftarımızı yerdik

Dolun ayın adına parlayan tepsi derdik

İlkbahar ve yaz boyu birlikte seyrederdik

Ne yazık ki Ay Yüzlüm ay göründü sen yoksun

FİKRET OĞUZTÜRK