Damla Damla Göl Oldun

Damla damla göl oldun
En sonunda deniz kadar büyüdün
Dalgaların gönül duvarıma vurdu
Varlığın sarmaşık gibi
Her yanımı sardı
Yada taşı saran yosun misali

Aklımın her köşesinde
O güzel hayallin canlanır
Ne yana baksam karşımda
Seni görür oldum
Aldığım nefes gibi
Ciğerlerime dolan oksijen oldun

Gözlerimin aynasında resmin
kulağımda sesin yankılanır
Yokluğun hasret dağları
Sıra sıra dizilmiş
Sana gelen yollarıma
Bu seni sevmeme engel değil

Belki bir gün
Sana esen rüzgar eser
Denk gelirsem ona tutunur
Sana doğru gelirim
Şimdilik uzaktan sana sesleniyorum
Kimbilir belki uzaklar yakın olur