Kerem Yaşamış Olsa

Bu öyle bir devir ki sevdalar yalan olmuş

Aslı için yanmazdı Kerem yaşamış olsa

Sevdaların yerini hayvanî şehvet almış

Leyla'yı hiç anmazdı Mecnun yaşamış olsa

İnsan Hakk'a dikilip Mal'a boyun eğince

Kullara kul olmayı hepten benimseyince

Şirin paragöz olup hani Kat/Yat deyince

Asla dağdan inmezdi Ferhat yaşamış olsa 

Gösteriş budalası her gün bir çeşit giyen

Gönlü erkek çöplüğü türlü türlü halt yiyen

Sevdasını satarak hani makamın diyen

Arzu kıza kanmazdı Kamber yaşamış olsa 

Maşuku gördüğünde timsah gözyaşı döken

Gezen tavuk misâli devamlı pislik keken

Bir lokma bir hırkaya yüz burup burun büken

Zühre'yi hiç tınmazdı Tahir yaşamış olsa 

Uçkur düşkünlüğünü gereği sanıp aşkın

Para ayıbı örter diyecek kadar pişkin

Şatafat müptelası etikete çok düşkün

Selvi kıza dönmezdi Emrah yaşamış olsa 

Sevgilinin yoluna süpürge etmiş saçı

Sol göğsündeki sızı acıdan daha acı

Yeter ki para görsün ebu ceddi taklacı

Kerem'i dost sanmazdı Aslı yaşamış olsa 

Uçkur altı beyninde şehvet onulmaz yara

Ahlak anlayışını sallandırarak Dar'a

Her limanda sevgili arayan kart zampara

Mecnun ile yunmazdı Leyla yaşamış olsa 

Utanmaktan vareste mumla aranır arı

Kırdığı cevizlerin bin bir olmuş miktarı

Geçmişine küfreden taş ocağı tüccarı

Ferhat'a el banmazdı Şirin yaşamış olsa 

Hareketleri tuhaf konuşması biçimsiz

Altın tasta sunulsa zehir gibi içimsiz

Megaloman bir manyak geçimsiz mi geçimsiz

Tahir ile onmazdı Zühre yaşamış olsa 

Meydanı boş bulunca nara atıp çağlayan

Sıkıyı gördüğünde tabanları yağlayan

Namerdin kapısında sabah akşam ağlayan

Kamber'e can sunmazdı Arzu yaşamış olsa 

HİDDETÎ der dünyada kara sevda kalmamış

Seviyorum sananlar aşk gölüne dalmamış

Doğduğu günden beri asla adam olmamış

Emrah'la dert dinmezdi Selvi yaşamış olsa

FİKRET OĞUZTÜRK