Ömrüme Yanarım

ÖMRÜME YANARIM

Çürüyüp gitti şu gurbet ellerde

Yanarım da ben ömrüme yanarım

Yılan gibi hep süründü yerlerde

Yanarım da ben ömrüme yanarım

Engeller doluydu gittiği yolu

Üstüne hem yağmur yağdı hem dolu

Bir gün gülmeden geldi yolun sonu

Yanarım da ben ömrüme yanarım

Sönmedi yürekte ateşi közü

Yaşlardan kurumadı iki gözü

Yokuşa tırmandı bitirdi düzü

Yanarım da ben ömrüme yanarım

Geldi geçti her gün kederle gamla

Yaş olup aktı gözden damla damla

Yarışamadı şu geçen zamanla

Yanarım da ben ömrüme yanarım

Hep kışta yaşadı görmedi yazı

Dinmedi içindeki derin sızı

Zaten çoğu gitti kaldı çok azı

Yanarım da ben ömrüme yanarım

Bir gün olsun doya doya gülmedi

Eller gibi zevki sefa sürmedi

Fani dünyada murada ermedi

Yanarım da ben ömrüme yanarım

Boşa feryad etme Garip Hasreti

Ne dünyayı kazandın ne de ahreti

Seni tek kurtarır Hakk’ın rahmeti

Yanarım da ben ömrüme yanarım

     Garip Hasreti (Filat YAZICI)