Geceler Bilir

Bana sorma sakın yaşıyor muyum

Neler çektiğimi geceler bilir

Hayat kulvarında koşuyor muyum

Düşüp çöktüğümü geceler bilir

Ağu katılırken mazlum aşına

Çığlıklar duyulur boşu boşuna

Naçar mermi olup hayat taşına

Çarpıp sektiğimi geceler bilir

Acziyet mefhumu boynumu büküp

Afgan'da yıkılıp Irak'ta çöküp

Ümmet bahçesine kanımı döküp

GÜLler ektiğimi geceler bilir

Garip ümmetimin yanarken bağrı

İçimde sıkıntı başımda ağrı

Şükür namlusundan atiye doğru

Kurşun sıktığımı geceler bilir

Biliyorum bir gün öleceğimi

Ölümü bir düğün bileceğimi

Değerlerim için geleceğimi

Nasıl yaktığımı geceler bilir

Asla utanmayıp kendi özümden

Sigaramı yakıp yürek közümden

Beynimde endişe iki gözümden

Neler döktüğümü geceler bilir

Sadmeler yiyerek dört bir yanımdan

Irmaklar doldurup sebil kanımdan

Tefekküre dalıp kendi canımdan

Niçin bıktığımı geceler bilir

HİDDETÎ'yem savmaz dertler sıramı

El yordamı ile yakıp çıramı

Cerrahsız dünyada kendi yaramı

Kendim diktiğimi geceler bilir 

FİKRET OĞUZTÜRK