Ödevim

Gel divane gönül ders al bu işten
Sözünü bilmeyen dilden kaçar ol
İnsanın iyisi tanınmaz dıştan
Özünü bilmeyen kuldan kaçar ol

Çenebaz sohbette alim bastırır
Cahille muhabbet beden kastırır
Karakış gelmeden hazan estirir
Düzünü bilmeyen yelden kaçar ol

Dilin yarasıdır iz koyar geçmez
Kötülük ekenler ,iyilik biçmez
Bahtına sunulan ,kader den kaçmaz
Yazanı bilmeyen, dölden kaçar ol

Bilse güzeli der,kem söz den sakın
Uyma edepsize, edebin takın
Yağmur başlamadan buluta bakın
İzini bilmeyen selden kaçar ol

Dengesiz terazi ayardan çalar
Dildeki dikenler, sıhhatten yolar
Hırs ile kalkan zararla böler
Hızını bilmeyen kuldan kaçar ol

ALİYE UYANIK/GEBZE