Issızlığım Kadar Gerçek...

Zamanın ölü gözlerinde saklıyım,

Akladığım İlahi acıların

Piri bir ritüel

Yine savsaklandığım ömrün

Kayıp kehaneti.

Şimdi hücrelerimi öldürüyorum tek tek.

Hicabın getirisi

Belki kuru çeşmelerin

Suya özlemi.

Tıpkı aşk gibi istikrarsız;

Tıpkı sayaç gibi

Arkadan kurmalı

Yoksa aksayan ayak sesleri mi

Kaderin?

Hani dokunduğum;

Hani unuttuğuma mizansen hazırlayan

Aslında unutulduğumun tetikleyicisi

Her bir imge:

İçimdeki dünyadan arakladığım:

Dünü böldüğüm günlere

Güne biat bölündüğüm hece hece.

Kusuru kendimde arayıp

Tam da gözünden vurduğum

İştiyakın kör nefsi

Bilumum acıdan nemalanıp

Aşka ihanet ettiğimin bildirgesi

Yine saklı tuttuğum sayısız şiir.

Kehanetlerin aslına vakıfım:

Gözlerin nazarında

Kırık bir boncuğum.

Yine düne delalet:

Binlerce ısrarı içtiğim

İftar sonrası

Kundakladığım tüm duyguların

Tek muhatabı

Şu sefil iç sesim.

Haznemde saklı tek hazinem:

Ölçümünde içimdeki dizelerin,

Kardığım ölümlü düşlerin

Nifakıyım belli belirsiz şerh düştüğüm

Ülkülerin sarnıcı

Aslında sancılı yalnız fıtratın

Habercisi:

Yine adımladığım kadar ıssız;

Issızlığım kadar gerçek;

Gerçekten kasıt

Ela gözlerinde kaderin

Adam boyu bir özlem

Sevgiye ve müttefiki

Sayısız şiire

Sunduğum hüznü

Yediremezken kendime

Yine cahilce sevdiğim

Bile bir ölçüt

Allah katında.

Gönül gözümde saklıyım asıl

Belki asılsız iddiaların tetikleyici

Söylemlerde iz sürdüğüm

Yine kendimim:

Kendimce bir özlem,

Kendimce katık hatta

Kanıt

Belki ürediğim defalarca

Nimet bildiğim hüzünde saklı

Tutulası birlik ve sevda denen

Mefhumlarla ördüğüm mutluluk masalında

Olsa keşke muhatabım.

Olabildiğince eklediğim

Derken eksildiğim

Denmedik ne kaldıysa

Ölümüne sır bildiğim

Ama ifşa etmek boynumun borcu madem

Asılı kaldığım göğün

Tüm rahmeti olsun üstüme:

Ölmeden defalarca ölmeyi nasıl ki

Nimet bildim

Varsın bir kez daha öleyim

Şiirin dizelerinde.