Korkusuz Olmalıydı Aşkı

KORKUSUZ OLMALIYDI AŞKI 


Buğulu bakıyordu gözler, şimşek gibi çakaken
Kalp yerinde tekliyordu, o an da sanki 
Başına buyruk iken,  söz bile dinlemiyordu 
Tamamen masumdu oysa, bildiğini okurken
Çünkü aşk denizinde çabalıyordu duyguları
Boğulmamak için direniyorken


Bedenin ise eli kolu bağlı kulaçlayamazdı 
Bir kuş gibi çırpınan kalbi, sağırlaşmıştı  adeta
Lâl olan dil Suskun söz bittiği andı 
Bütün benliğiyle aşk masalını yaşıyordu çünkü


Belkide bir hataydı bu 
Hırçın dalgalarla boğuşacaktı
Yüreği paramparça olacaktı solunda
Tüm beden sızım sızım sızlayacaktı
Umutlar, aşkın yüzeyinde kalacaktı 
Denemeden bilemezdi bunu yürek


Batıp çıksa da çamurun içine ayaklar
Debelense de balçıkların yamacında 
Aşk için direnmeliydi sonuna kadar
Sonu hüsranda olsa aşk masalında yaşamalıydı

Gözü yummadan aşmalıydı denizini
Ulaşamasa da kenara, aşkında boğulmalıydı
Kalbinin heyacanını kursağında bırakmadan
Yüreğin sızısına kulak asmadan
Can pahasına da olsa başarmalıydı bunu
Büyülü aşk masalını yaşatmalıydı kalbine
Hummalı geceler korkutmadan gözümü


                       Nesrin Önem 
                        28  05  2018
                        Tekirdağ