Mona Lisaya Yüz Görümlüğü

Şeklini kaybetmiş bir yalnızlığın girdabında

Zaman sökükleri ilikliyor bu ten

Bu gülümseme bu masumluk

Kaç devir bu çerçeveye gömülü

Ve kızlığı kurumuş bir gazel gibi

Üstünde altın rengi boyalar

Ve gerdanında olmayan öpücük

Aşk ne ki ola!

Zeki bir aymazlığın içinde

Eğrilen insan müsveddeleri

Kulum diyor biri bak sarayın

El süpürgesiyim/

Çal beni yollara

Sokaklara/

Taşlara…

Sende;

Mona sende

Senide kırdılar biliyorum

Kim bilir kaç ressam seni çaldı

Gülüşlerinden masumiyetinden

Damarlarına zerk olmuş zevk suyundan

Kalbe dökülmüş mühür gibisin

Duvara menfez bakışların/

Soytarı oğlanların iç çekişleri

Göz kırptın biliyorum

Karşı sarayın kralına

Ellerin yoktu resimde

Dillerin yoktu/

Ama yüzlere mabet

Duruluğun vardı

Bu yüz görümlüğü altında

Mona

Gülüş

Lisa…