Edebiyat ve Kültür Platformu
Ben Kuyuyum Diyorum
Benden de yorgun sevdalar
Dil ile, el ile gönül ile eskitmişler
Bazen bir masada bazen bir sokakta
Çekip gidip kaderlerine terk etmişler.
Bende de korkuyor sevdalar
Demir parmaklıklar ardında gül topluyorlar
Koparmayın bülbül ağlar diyorum
Gözlerime bakıp sadece susuyorlar
Ver eleni diyorum en yaşlı olanına
Yıldızlarda nefesini kokluyorum
Ellerini çıkarıyor sakladığı döşünden
Parmakları yanıyor ben üflüyorum
Etrafım karanlık, mekanım issız
Yalnızlık yüreğime dolanan
Öyle bir sarmaşık ki,
Arsız mı, arsız .
Bankın diyorum dağda çoban ateşi var
Samanyoluna dalarak şimdi ne hayali kuracaklar?
Bakın gözlerime
Hiç kimse kendi gözlerini görmez
Görmez yüreğinin gözlerinden baktığını
Yanaklarıma süzülen yaşa bakın
Bilmez misin koparak yüreğimden aktığını
Tesir etmiyor en afilli kelamlar
Habil'le Kabil'i gelmiş bana soruyorlar
Ben kuyuyum diyorum
Yüzü ilk kez Yusuf'la aklanan
Yusuf düşünce bağrıma
Cebraili'i ağırlayan
Ben kuyuyum diyorum
Içinde yılan çayan, birde gözyaşlarını
Saklayan..
Ümit Seyhan
Ben Kuyuyum Diyorum başlıklı yazı Ümit Seyhan tarafından
03.06.2018 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 0
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.
