Siz.
Hiç yalnız kaldınız mı kalabalıklar içinde?
Hissettiniz’mi kendinizi bir başına kimsesiz?
Ürkek ve yorgun!
Düşünürken yarınlarınızı.!!

Sizin hiç buz tuttu mu yüreğiniz?
Kor ateşlerde damla damla erirken hayalleriniz.
Yitip giden günlere ağladınız mı hiç?
Tutmaya çalışırken umutlarınızı.!!

Ve siz.
Hiç düştünüz mü düşlerinizden? 
Bir uçurumdan düşercesine.!
Kanadımı hayalleriniz acıtarak canınızı.?

Öyleyse;
Alın bir kuşun kanadından bir tutam mavi.
Yavaşça sürüp yaranıza,
İyileştirin yüreğinizi.

Ve şimdi.
Yeni ve güzel günlere doğru,
Açın sonuna kadar perdelerinizi.
Ve sakın kapatmayın kalbinizi umutlara.
Umudun karanlığı yoktur ki.

Dünlerden ibaret ne varsa yaşadığınız.
Bırakın gitsin geçmişin kucağına.
Dindirin kalbinizin gözyaşlarını.
Islatıp durmasın artık gözlerinizi.

Haydi;
Şimdi,umutla bekleyin,
Gelecek güzel günlerinizi.
Küsmeyin sakın kendinize,
Ne olur küsmeyin.

Ve öldürmeyin sakın içinizde ki,
size bin nefes olan hayallerinizi...

Gülseren MORKAN

**   **   **

Adem EFİLOĞLU

Kendimle baş başayım sarıldım yalnızlığa
Geçmişin izlerini bıraktım sende kalsın
Belki de istemeden karıldım yalnızlığa
Yokluğun sancısını bıraktım sende kalsın

Değerli dost kalem Adem EFİLOĞLU Üstadıma değerli katkısından dolayı sonsuz teşekkürler ediyorum...