Tema
Üye Ol Giriş Yap
Anasayfa Şiir Deneme Hikaye Makale Serbest Kürsü Yazarlar Forum Sohbet Online Üyeler
(0 oy)

Yakup Baba

                  -- Çok babanın aynıdır derdi.--

Lâyık değilmiydim ki, ben  de bu   babalığa,

Unutulup  kalmışım, yalnız   gurbet  ellerde.

Meydanda   vermemiştim,  dilimle  kabalığa,

Memnunuz diyorlardı büyüttüğüm gül'lerde.

--------Kader ağını  ördü, h a l k a çelik halkadan ,

-------Mutlusun derler bana bu günkü sadakadan

Yakup boşa ağlamış,senelerce Yusuf'a,

O kader çizgisinden,sapamadı bir türlü.

Kervan sahiplerinin.değil yüreği yufka.

K a r d e ş olsalar bile akılları  çürüklü.

---------Bezirganlar götürdü Yusuf'u ta Mısır'a,

--------Kardeşleri atmıştı,  ç o c u k  olduğu sıra.

Yakup ağlayıp durur ,inanmaz  bu  yalana,

Getirilen gömlekse,hiç Yusuf kokmuyordu.

"Sahte kanlı bir gömlek getirdiniz siz  bana",

Kara v i c d a n  l ı l a r ı m tez geliniz imana.

---------Sizce malum  hikaye,hak yerini bulmazda ,

--------Y a k u p'un ıstırabı ,ağlamakla durmazda.

Ciğeri  yanıyordu,Y u s u f'un özleminden,

On e v l â d ı vardı da, s e v g i s i  ayrı ayrı.

Gayrı kan da kesilmiş,bozaran gözlerinden.

Ölmeden Y u s u f'unu, görebilseyd i b a r i.

---------Yusuf zengin olmuştu Karun'dan bile öte,

---------Ünü  y a y ı l ı y o r du,Mısır'a memlekete.

Hizmet edenler varda,Yusuf'un yeri başka,

Çalınan evlât ise, t e k r a r geri dönmüyor

Yusuf dendiği zaman Y a k u p gelirdi aşka.

Pek çok e v l â t olsa da,sevgileri sönmüyor.

------İçin için  y a n ı y o r ,kalbi  sanki  yanardağ,

---Tenhalara kurdurdu,ham kerpiçten bir çardağ.

A y r ı l ı k l a r bitse de ,y a r a l a r ı depreşir,

Bu durumlara düşmüş ,pek çok  baba  bilirim.

G e r i d e k a l a n l a r s a tür sofrada birleşir.

H o r a n t a   toplanınca ,y a r ı m c a dirilirim.

-------Gizli gizli yaş döker,y o l l a r ı bekler Yakup,

---------Halbu ki  buğday geldi,çuval dolusu yakut.

Bu  hayatın esiri y a ş a y a n, bir babayım.

Ciğerim   yanmaktadır, gizliden  cızır  cızır.

Evlâtlar b o r u olmaz,bol dumanlı sobayım.

Kor alevli  y a n a r ı m,söndüremiyor Hızır.

----------Duman zehirlese de,bu acıdan kurtulsam,

---------O zaman da sayarlar,çok akılsız bir  adam.

Evlât  yetiştirirken ,Çiçek'im burnumdaydı,

Görevimin gereği, o n l a r a  hayat  verdim.

Zaman çürüttü beni ,bütün  hayatım  kaydı

Sapmaları   görünce ,işin  s ı r r ı n a erdim.

----------Madde varlığım sıfır,yaşımda dalya  diyor,

----------Ruhum ölmüyor amma,et bedenim ölüyor

                                                 

*************3424------------23/05/2016-----------

Sitede Önceki / Sonraki
Yazarın Önceki / Sonraki
Oylama
0 (0 oy)
  • Yorumlar 3
  • Yorum Yaz
  • Tebrikler
  • Beğenenler
  • Popüler Yazıları
Yükleniyor...

Yorum yazmak için giriş yapın.

edebiyatevi.com

Yakup Baba

Özçiçek Özçiçek