Sonsuzluk Yolcusu

SONSUZLUK YOLCUSU

Ey çile yüklü dünya; ey mahzun Anadolu;

Bir kul doğdu bağrında, vadesi dolup geçti.

Sırat-i müstakimden ayrı düşmedi yolu,

İman okyanusunun dibine dalıp geçti,

Kulluk medresesinden bir haber gelip geçti.

Kör vicdanları esir ederken kağıt putlar,

Şerefi pazarlarken servet adlı haydutlar,

Makam, mevki, şan için çiğnenirken hudutlar,

Dünya nimetlerine Muhsin’ce gülüp geçti,

İnsanlık hamurundan bir cevher gelip geçti.

Selviler eğilirken dünyadan murat için,

Zamanla yarışırken bir hiçlik sıfat için,

Ezilirken bedenler silah için, at için,

Yaydan çıkmış ok gibi rüzgarı bölüp geçti,

İstikamet üzere haksever gelip geçti.

Körpecik fidanları kırarken fil ordusu,

Kurulurken her yanda Türk’ün yurduna pusu,

Mazluma doğrulurken zalimlerin namlusu,

Zulmün sefil surunu aşk ile delip geçti,

Zırhsız, atsız, pusatsız cengaver gelip geçti.

Alemlerin Rabb’inin emrettiği hayadan,

İslam’ın ilmek ilmek işlediği oyadan,

Kutlu peygamberinin bıraktığı mayadan,

Çile ile gam ile bin hisse alıp geçti,

Yüce Allah katında muteber gelip geçti.

Seyit Osman AKYÜZ