Gurbet Hasret Bıraktın

Böyle perperişan yaban ellerde,
Melul mahzun koydun sen bizi gurbet.
Garib bülbül gibi hep ahızarda,
Tatlı bir sohbete hasret bıraktın..!

Hasret düştü öze,yanar derinden,
Kavruldu yüreğim,ne gelir elden.
Eğer candan seven yok ise dostun,
Sıcak bir gülüşe hasret bıraktın..!

Yitik dünlerimiz,harab halimiz,
Darmadağın olduk kayıp yönümüz.
Sis,duman kapatır görmez gözümüz,
Yıllar gülen yüze hasret bıraktın..!

Evimiz virane olmuş,baykuşlar kondu,
Eski muhabbetler şimdi aranır oldu.
İçimizdeki yaşama sevinci söndü,
Yaşamaya biizi hasret bıraktın..!

Gurbet ocağında böyle hep çile ile,
Acılar çektirdiler bize, hep bile,bile.
Bizi anmasanızda,çağırmasanızda,
Dostlarım biz size, hasretiz,hasret..!