Yücelerin Yücesi...

Mağlup bir düş’ün simgesiyim

Yaralı tabanlarında aşkın

Nefesiyim özlemin.

Derinlerin meali ermişken hidayete

Açtığım bayrağı

Yine gönül gözümle

Koruma altına almışlığım.

İçimin ılıman iklimlerinde

Kor bir neşenin tezahürü;

Yüreğin kıblesinde

Tutuşan aceleciliğimin teneffüsü.

İri damlaları var kâfir imgelerin;

Satır başları var

Yazılmamış yürek sesimin.

Demindeyim hürriyetinin

Meftun düşlerimin

Varlığımı da çoktan hibe etmişken

Evren denen sebepsiz kükreyişe:

İçimde yalan yok dolan yok

Dışımda tık nefes

Kör şahitler

Amansızlığın izini sürerken gün ve gece

İlahi aşkın peşinde

Nice edimden vazgeçişler.

Körebe oynuyor

İçimdeki saltanatın

Firari prensesi

Kör noktalarında

Hülyalı gönlün

Kendine serzenişi.

Sebepsiz seviyorum

Nefse biat

Köreltiyorum

Mücbir sebeplerle

Tüketilmişliğime de aldırmadan

Kor yalnızlığın

Deminde kavurdukça

Yerli yersiz nice isyan

Uyutuyorum bedelleri;

Surlarda ebedi telaşları;

Sırlarla yüklü gönül penceresini

Açıyorum ardına kadar

Ant içtiklerimle varım

Yok ettiğim nefsimde soluk soluğa

Nefesim.

Sevip de mal ettiklerim

Yine yüreğin feri asla sönmeyecekmişçesine.

Şimdimden kaçtım

Sığındım bir hayale.

Dünümü gömdüm

Sevdim cahil cesareti ile.

Yarından yana umudumun baş tacı

Ne çok hülasası aşkın

Ve aşkların nirengi noktası

Yine benlikten kayan

Şaşkın mizacım.

Bir varım bir yok,

Diyenlerden miyim de?

Zamanı da unuttum

Mekânı da yok saydım kendimce.

İrili ufaklı çiy taneleri

Ben ki zarif hüzünlerin

Dört yapraklı yoncası.

Aşkın nisyanında

Tokalaştığım özlem.

Hasretin yürek izinde

Selam verdiğin vazgeçemediğim kader.

Hamdedip

Bir şükür bir niyaz dileyip

Dillendirdiklerim mi yoksa

En derinden çıkan yüzeye

Belki varlığım kadar çetrefilli

Belki yokluğumla hasbıhal edip

Helalleştiğim nice bedel.

Zamana dur diyemediğim

Susup da kalemin peşinde

Serzenişim de hep ama hep kendime

Yarına çıkmak umuduyla

Mutluluğa şerh düşüp

Bir kıyımda yeniden doğup

Hükümranlığında kaderin.

Seviden eksik kim ise

Soyunsun kötülükten.

Saygıda kusur eden baksın

Bir de dönüp aynadaki aksine.

Yücelerin yücesi Mevla’m

Sensin bizi bize sunan

İhya edilesi yüreklerden

Dolup taşan ihlâsı

Bir şükür niyetine

Dokunduğumuz yüreğin kavisli mealinde

Yine nakşeden bir zerre

Kadar aciz varlığın

Gönüldeki haşmetine.