Sen Sultanmısın

Bu aşkın yoktur sonu
Sen öfkeli tavırlı
Ben gururulu mağrur
Bir darıldık bir barıştık
Suçu kimsede arama
Ona buna çatma

Bizi ayıran sadece
Senin zehirli dilin
Yaktın yıktın geçtin
Sen kendini sultan sandın
Kendin ettin kendin buldun
Bak işte yürek çirkinliğinle
Şimdi yalnız kaldın

Beni dertlerimle bıraktın
Fırtınalar dindi sükut oldun
Şimdi mutlumusun
Biliyorum pişmansın

Tülay'ım ben gülmedim
Yar beni harap etti
Hayallerimi yıkıtı
Yazımı kışa çevirdi
Ölmek istedim
Ölemedim...

TÜLAY &POLAT