Ağla Çocuk

  AĞLA ÇOCUK

Yalnızdı çocuk

Çaresizdi,yüzünde göz yaşının izleri

Elleri hasta annesinin ellerinde

Boğazı düğüm düğüm

Gözleri buğulu

İçine mi doğmuştu ne?

İrkildi;

Ellerin,ellerin diyebildi

Yutkundu küçük çocuk

Yoksa...yok...sa

Hıçkırıklara boğuldu körpecik

Neden soğuk ellerin anne

Sarıldı,

Yüzünden öptü

Nefesin neden yok diyemedi

Boğulacakmış gibiydi

Bağıramadı 

Sesini duyuramadı ,hıçkıramadı

İlaç kutusuna baktı

Boştu 

Alamamıştı parasızdı

Beş yıldır babasızdı 

Ayakkabı boyardı

Kıt kanaat doyardı

Şimdi yalnızdı çocuk. 

Dünyanın sonu bu olmalı dedi

Ellerinin arasına aldı başını

İçine akıttı 

İri gözlerinden ağır ağır akan göz yaşını

Ağla çocuk

Sen;

Omuzunda ağır yükünle

Yaşamayı öğren çocuk...

Nereye kadar...nereye..çocuk

Yüreğim yaralı

Affet ..affet çocuk...

     26/6/2018.  H. Işık