Eylül Kızım İnsanlığımızdan Utandık Battık

Resmine bakmaya kıyamazken küçüğüm

Canına nasıl kıydılar senin küçük bebeğim

Eylül kızım insanlığımızdan utandık battık

Sana uzanan eli kıramadık çok üzgünüm

Batsın bu dünya lanet olsun böyle insanlığa

Baban seni alarak sevemezken şimdi kucağına

Şimdi nasıl gelir annen baban senin mezarına

Sana uzanan eli kıramadık çok üzgünüm

O günkü feryadın dağı taşı inletti insan duymadı

O katil şerefsiz insafa gelmedi idam sehpası kurulmadı

Bu dünyada hayallerin eremedin insanlık kalmadı

Sana uzanan eli kıramadık çok üzgünüm

Giderken küçük Eylül sinemizde açtın yara

Yüzümüz ellerimiz şimdi oldu gidişinle kapkara

Şimdi bu vahşeti laneti bilmem hangi tabip sara

Sana uzanan eli kıramadık çok üzgünüm

Gurbet ele gitseydin döner gelirdin bebeğim

Dönülmez yere gittin daha ne söyleyeyim

Gülen gözlerin artık ahirette gülecek bebeğim

Sana uzanan eli kıramadık çok üzgünüm

Mehmet Aluç / Âşık Gülveren