Yaralıyız Kanıyoruz

Nasıl bir yağmur temizler ki kirlenen dünyamızı
hangi çocuk tekrar doğar gülümseyerek
ve kim dindirebilir yüreğimize taş gibi oturan acılarımızı.
kim geri verir bize Eylülümüzü Leylamızı.

Bu nasıl bir dünya
bu nasıl bir kokuşmuşluk
bu ne vicdansızlık
adlandıramadığımız sıfatlara bürünen yaratıklar
ölün hepiniz
ama yetmez yetemez
her zerreniz liğme liğme erisin ateşlerde
milyon kez ölün hemde
çünki az gelir size ölüm bir kez.

Hiç mi duymadı kulaklarınız çaresiz çığlıklarını o yavruların
hiç mi görmedi kör olası gözleriniz o masum gözlerdeki  yalvaran  bakışları
sizler nasıl bir yaratıksınız ki ete kemiğe bürünen
bizleri İnsanlığımızdan utandiran yezitler
o kirli elleriniz taş olsun da uzanamasın çocuklarımıza
pis bakan gözleriniz kör olsunda aksın liğme liğme kirli yüzlerinize
en korkunç acılarla kıvranarak can verin
ama,bir değil milyon kez,ölün
çünkü az gelir size bir kere ölmek.

Gökyüzü utandı mavisinden