GECE-GÜNDÜZ- GÜNDÜZ-GECE

İşte o çilesinden şiirler  çıkarttığım sokak
Yüreğimi ezip  geçtiğim kaldırım taşları
İçinden ışık sızan evler, sakladığım kuytular
Sahi neden susuz kaldım onca yağmurda?
 
Beni suçlar gibi hep üzerime çakan  şimşekler
O karanlık sokağın tek aydınlatıcıları sanki
Ve birde sıcak yuvaların  tüten bacaları var
Karanlık gecede Ay’a perde çeken bir duman
 
Yıldızlar, karabulutlar arkasında mahsur
Sema karanlık, beklemekte şafağı
Ben yine gölgelerde bir başıma
Gölgeler üzerimde beklemekte sabahı
 
Çakan şimşeklerin nefesini kesen bir aydınlık
Karabulutların bağrını yırtan bir bıçak
Karanlığı aydınlatan bir ses, ezan okunur birden
Gözlerim hala bulanık, etraf sisli ve üşüyorum
 
Kapanmakta  sokaktaki lambalar birer birer
Dağlardan mor ışıklar yansır şimdi caddelere
Pembe güller daha yenice gösteriyor kendilerini
Kuşlar dile getirmekte karın doyurma çilelerini
 
Okula giden çocukları anneleri uyandırıyor yine
Arabalar vızır vızır kimi okula kimisi işe
Kalk üşenme cancağızım,  işe başlamış dilenciler bile
Ben mahkum, ben bürünmüş  eleme
Ben benden geçmişim ben kimim kime ne?  

      
 İLYAS  DAŞBINAR