Çare Tükendiği An

Eli kolu bağlayan, dermansız dertler  gibi
Bir bir ortaya çıkar, çare tükendiği an 
Eşildikçe eşilir görünmez olur dibi 
Sanki mahzene tıkar, çare tükendiği an


Beyninde cebelleşen anılara saldırır
Hayalini kurdukça, çıkmazına daldırır
Boğazındaki düğüm, ağır nefes aldırır
Boğacak gibi sıkar, çare tükendiği an


Konuşmaya gerek yok, okunur gözlerinden
Kısılan dilin susup, esirger sözlerinden, 
Korları alevlenir, sönmeyen közlerinden
Tatlı canından bıkar,  çare tükendiği an


Bocalayıp durursun, dermanın kalmaz iken
Sancısı dibe vurup, kalbine batar  diken
Acı ağır bastıkça, yüktür boynunu büken
Bu da derinden yıkar. çare tükendiği an


Engebeler sardıkça, kuşatıp dört yanını
Soğuğuyla dondurur, damardaki kanını
Hayatı zindan eder, yıldırdıkça canını
 Yol hep yokuşa çıkar,  çare tükendiği an


                   Nesrin Önem  
                      31  07 2018
                         Tekirdağ