Bu Ahir Vakit

Yolda yürürken sanırdı yollara çektiği iz ile şerit

Kendini yakışıklı sanırdı Tarık Akan ya da Ferit

Arkasını bir döndü gittiği yol boklu bir çamur

Eyvah dedi bu kadar nıçılmaz bunlar bana mı ait

Pek sevmezdi kaz kadar bu lavuk tavuğu

Evli değildi hiç yoktu ailesiyle bir çocuğu

Severdi evden ziyade mağarayı kovuğu

Eyvah dedi karanlıkta kaldım bu karanlık bana mı ait

Alın teri akıtmadan kazanmayı pek çok severdi

Zavallı masum insanı kandırmayı marifet bellerdi

Oturunca mecliste utanmadan pis pis yellenirdi

Eyvah dedi kokmuşum sanki bu koku bana mı ait

Niyet kötü olunca haliyle yapılan işte kötü olurdu

İki adım atmadan göbeği izin vermez çok yorulurdu

Gittiği her meclise kimse sokmaz hemen kovulurdu

Eyvah dedi neden ben her mecliste kovulanım söyle ey Sait

Kazanırken değil kaybederken doksandan gol yerdi

Kazandığını sanırken kaybeder kendisini kaybederdi

Ne kendini ne bir insanı hayvanı sevmez nefret ederdi

Eyvah dedi bu nefret eden benim ki benden nefret ediyorlar diyorlar it

Gülveren’im tansiyon kötü niyetli olursan tavan yapar

Mazlumu kimsesiz sanma Mevla var insanı eşek yapar

Her önüne gelen üstüne yük koyar kışına tekmeyi elbet atar

Eyvah dedi eşek olan benmişim,

Masum insanı eşek sanırken oldum eşek bu ahir vakit

Mehmet Aluç / Âşık Gülveren

Ahir Vakit:  İnsan ömrünün son yılları.