Ayaklarıma Cam Kırıkları Batarken

Ararken hakikatler içinde ansızın bulamadığım

Bir ben miyim derken bu uçsuz ummanda bir garip

Ömrümü hayata hoyratça serdiğim sanki bir rüya

Ben mi rüyayım rüyamı benim anlayamadığım

Sorsam hayata rüyalara ben kimim diye samimiyetle

Ete kemiğe bürünmüş bir yığın mıyım bu cüssemle

Kelimeler suskun ben suskun sözler feveran ederken

Kopan sazın teli gibi kopmuş hayatla aramdaki yollar

Karanlıklar içimde dans ederken karanlıkta kayboldum

Bir ışık olsun diye düşlerimi bekledim yedi renk içinde

Siyaha boyanmış düşlerim acılarımın kâtibi olmuş yazar

İçinde akan nehirde yüzen bir kırık dalmıyım hayatın içinde

Hasret topuklarını vurur vuslata erişmek için mütemadiyen

Vuslat ne mümkün bu dünyada ahrete kalmış sanki bilmez mi?

Anlaşılır sözler çare olmaz hasrete hayat örümcek gibi ağını örer

Yalın ayak yürüyorum hayata ayaklarıma cam kırıkları batarken

Mehmet Aluç / Âşık Gülveren