Cahil

                   CAHİL

Cahille konuştum, beni çıldırttı
Sinir sistemimi kökünden yaktı
Sustum, anlamadı; öfkem pek arttı
Boş sözler sarf edip canımı sıktı!

Ben ne söyledim de; o, neler dedi
Ömrümü tüketti; beynimi yedi
Kendi bildiğini tekrar eyledi
Dönüp aval aval yüzüme baktı!

İlmin yolu geniş; cahilin dardır
Sanma ki yaptığın yanına kârdır
Cehaletin de bir sınırı vardır
Dedim, işte o an çileden çıktı!

Sanmıştım benimle olmuş canciğer
Farkında olmadan vermişim değer
Karşımdaki insan değilmiş meğer
Tevazu eyledim, tepeme çıktı!

Ağzımı kapattım, gözümü yumdum
Ben ne bekliyordum, ah neler umdum
Onun karşısında eriyen mumdum
Çakmağı fitile sözüyle çaktı!

Ona laf anlatmak ölümden beter
Bu gidişle bütün umudum biter
Hamdi de bir insan; bu kadar yeter
İyi niyetimi bağrıma tıktı!

                          Mustafa Gül (Hamdi)
                          (16.08.2018)