Umutlar Gömülürken Sulara

      UMUTLAR GÖMÜLÜRKEN SULARA

Ayrı şehirlerde

Aynı damlalarıyla ıslandık yağmurun

Aynı acıyla sızladı yüreğimiz

Aynı hüzün ıslattı gözlerimizi

 Kimimiz bodrum açıklarında

Kimimiz adını bilemediğimiz

Aynı umuda yelken açtığımız denizlere

Saf rüyalarımızı gömdük

Umuda yolculuktu bizimki

Uçsuz bucaksız sularda

Kimimizinki daha meme emmekte

Kimimizinki çorabını yardımsız giyememekte

Aynı karanlık sularda bıraktık

O körpe bedenlerini

Adı Aylan'dı,Ahmet’di ne fark eder

İsimleri ayrı olsa da

Aynı sonu paylaştılar

Aynı acıları yaşattılar

Hangi yürek dayanır

Hangi dil ağıt yakmaz

Hangi göz her deniz gördüğünde ağlamaz

Sabahın karanlığını aydınlattığında

Motorların ışığı

Kulakları sağır eden feryatlar indirirken

Yıldızları sulara

Bir güzel bebekti kıyıda

Mışıl mışıl uyur gibi uzanan

Bu ne ilkti ne de son olacak

Bu ağıtlar hep gariban yürekleri mi yakacak

Bu yaşlar hep biçare gözlerden mi akacak

Anlat hadi yüreğim!

Anlat

Kaç bebek daha boğulacak

Kaç ocak umuda yolculukta dağılacak

      26/8/2018.  H. Işık