Bedenin Çürüdü Mü Ana

BEDENİN ÇÜRÜDÜ MÜ ANA

Dokuz ay beni öz canında besledin                            

Dünyaya gelince yavrum diye sesledin

Kem gözden nazar boncuğuyla süsledin

Ne oldu niye sarılmıyorsun bana

Bedenin toprakta mı çürüdü ana

Beni toprak kundaklara belerdin

Beşiğimi sallarken ninni söylerdin

Uyumaz benim başucumda beklerdin

Ne oldu niye sarılmıyorsun bana

Bedenin toprakta mı çürüdü ana

Sen kendinden bile sakınırdın beni

Kendin eski bana giydirirdin yeni

Kolun yastık yorgan yapardın sineni

Ne oldu niye sarılmıyorsun bana

Bedenin toprakta mı çürüdü ana

Nasibin olmadı köyünün toprağı

Gurbet el oldu ömrünün son durağı

Kabrine dökülmüş güllerin yaprağı

Ne oldu niye sarılmıyorsun bana

Bedenin toprakta mı çürüdü ana

Ana kalk da göğsüne yasla başımı

O pamuk ellerinle okşa saçımı

Leçeğinle sil gözlerimin yaşını

Ne oldu niye sarılmıyorsun bana

Bedenin toprakta mı çürüdü ana

Tanımadın mı sen bu yaşlı adamı

Bak oğlun Hasreti’dir alsın gadanı

Duymak için geldim o güzel sedanı

Ne oldu niye sarılmıyorsun bana

Bedenin toprakta mı çürüdü ana

      Garip Hasreti (Filat YAZICI)