Bu Gece Ben

Baştan ayağa umudun rengiyim
Karabasanlar da neymiş dedim kendi kendime
Salınıp durdum geceye inat
Girince gönlümün kapısından içeri
Işık ışık yanarak.

Sonra
Oturdum baş köşeye
En neşeli şarkılarla
Doyasıya söyleştik
Seviştik nağmelerinde
Mutlu mesut,sarmaş dolaş.

Ve seslendim umuduma var gücümle
Sakın ha uzak durma
İyice yaklaş.

Bu gece ben
Mehtap gibi
Ay gibi parlayıp
Yanan ışığım
Kara bulutlardan kaçıp sığındığım
Gecenin en aydınlık durağındayım

Bu gece ben
Beyaz bir martının kanadın da
Umudumla uçup da geldim
Girdim ruhuma

Bak gördünmü kalbim çıktık karanlığımızdan…