Baka Kaldım

      BAKA KALDIM!

Bir sabah vakti idi sen buradan giderken

Gözlerimde yaş vardı öylece baka kaldım

Gitme kal diyemedim sen vedanı ederken

Yüreğimde taş vardı öylece baka kaldım

Habersiz gidişlerde gönül hüzünle dolar

Ellerinde gonca gül daha açmadan solar

Parmaklarım saçımı avuç dolusu yolar

Belalı bir baş vardı öylece baka kaldım

Göz yaşımla sel olup yüreğime akmıştım

Kim bilir bu gönlümü o an nasıl yakmıştım

Aniden kolumdaki saatime bakmıştım

Altıya on beş vardı öylece baka kaldım

Giderken hüzünlüydün gözlerime bakmadın

Nefesin buz gibiydi yanağımı yakmadın

Sarılmadın mahçuptun yakama gül takmadın

Kim bilir ne düş vardı öylece baka kaldım

Kaybetmiştim kendimi serden geçmiş gibiydim

Sende gitmiştin artık ölüm seçmiş gibiydim

Ellerim titriyordu sanki içmiş gibiydim

İçimde ayyaş vardı öylece baka kaldım

      21/5/2018.  H. Işık