Hep Sen Kokuyorsun

Sensizlik o kadar zor ki yaşayamıyorum

Sanki dipsiz bir kuyudayım çıkamıyorum

Unutamadım işte buda benim kaderim

Karanlıklar içinde kalsam da unutamıyorum

Kokun sinmiş üstüme hep sen kokuyorsun

Atamadım seni yüreğimde hala seninle atıyor

Hala gülen gözlerinle içinde sanki senle yatıyor

Yokluğun aklıma gelince yüreğime işte bu batıyor

Karanlıklar içinde kalsam da unutamıyorum

Kokun sinmiş üstüme hep sen kokuyorsun

Gözlerim gözlerine dalıyor kayboluyorum

Geliyorsun yanıma kollarıma sarılıyorsun

Kendimi cennette seninle sanıyorum

Karanlıklar içinde kalsam da unutamıyorum

Kokun sinmiş üstüme hep sen kokuyorsun

Senden sonra yerini hasretin sancısı aldı

Arar sıra gitse de sensizliğin beni yaktı

Acımadın beni soysuz dipsiz kuyulara attın

Karanlıklar içinde kalsam da unutamıyorum

Kokun sinmiş üstüme hep sen kokuyorsun

Dünden kalma eski bir şarkı gibisin dilimde

Silinmiş çizilmiş bir plak gibi cızırtılar içinde

Dinliyorum seni savuruyorum geçmişe bir türkü sen içinde

Karanlıklar içinde kalsam da unutamıyorum

Kokun sinmiş üstüme hep sen kokuyorsun

Sakın deme bana insan bu kadar delice sever mi?

Seviyorum işte sen ben gibi sevmesen de yeter mi?

Aşk işte böyledir senin gitmelerin gibi değildir

Aşk insana sevdikçe sardıkça sanırsın yeter mi?

Sensiz sanma benim çektiğim sonsuz keder mi?

Bir mutluluk bir sevinç pınarı susuzluk biter mi?

Karanlıklar içinde kalsam da unutamıyorum

Kokun sinmiş üstüme hep sen kokuyorsun

İster gel ister gelme sen aşk gibi kokuyorsun

Ben aşkın içinde kaybolmuşum seninleyim bilmiyorsun

Sen hala gelip gelmemeyi neden düşünüyorsun

Sen gelmeyince ben öldüm mü sanıyorsun

Ben aşkın içinde kaybolmuşum seninleyim bilmiyorsun

Mehmet Aluç –Âşık Gülveren