Memur Destanı 6

Hiç mi doğrumuz yok çıldıracağım?
Nefsim kurudu, söndü ocağım
Gübre alamıyorum, verimsiz bağım
Nerde doktor, derdim çoktur neyleyim.

Tansu hanım ezdin, toz ettin beni,
Komisyon affetse ben etmem seni,
Soldurdun bu pembe gülen bedeni,
Gider büyük, gelir küçük neyleyim.

Oğlun asker idi tuttun koruma
Garibanın bu da gider zoruna
Bırak yakamızı, sen git yoluna
Yavrular babasız kaldı neyleyim.

Utanmak ne, arlanmak ne bilmezsin
Bunca şehit olanları görmezsin
Öksüz yavrulara ekmek vermezsin
Yalın ayak, başım açık neyleyim.

Örtülü ödenek gündemin başı!
Ne ettin Tofaş'ı bir de Tedaş'ı ?
Fukara bulamaz bir tabak aşı
Bu düzene dur diyen yok neyleyim.

Suna abladan aldığın villa
Salla başını dozer beyim, salla
Hülle ile oldun çiftliğe molla
Hırsızlara dur diyen yok neyleyim.

Yalancı da olsan sen ağlıyorsun
Kürsüden milleti hep yağlıyorsun
İşi kökünden sık bağlıyorsun
Bu dümene dur diyen yok neyleyim.

Dörtlüğüm kırk dokuz eğledim elli !
Bu işin sonucu nihayet belli
Çözüm üretelim hem benli senli
Dosya açık, arşiv balçık neyleyim.


AHMET ACAR / SİVAS

DEĞERLİ DOST ŞAİRE SAYHAN ÖZBAŞ HANIMEFENDİDEN İNCİLER

siyaset dediğin bu değil mi
düzene dur diyenin başı ezilmez mi
memur karşı çıksa hesabı kesilmez mi
kalplere korku salınmış neyleyim:-)