Yoldular Beni

Bağrımda tomurcuk gonca gül idim

Henüz açılmadan yoldular beni
Bir garip dikensiz ince dal idim
Vurdular, kırdılar, çaldılar beni

Acımadan biçip talan ettiler
Kuşlara emanet edip gittiler
Derdimin üstüne bin dert kattılar
Savurup rüzgâra saldılar beni.

Neşeli gönlüme hüzün ektiler
Etrafıma çalı çırpı diktiler
Hiç yokmuşum gibi yandan geçtiler
Muhannete muhtaç kıldılar beni

Kırdılar kalbimi, derbeder oldum
Yuvasız kuşlardan bin beter oldum
Eşimden dostumdan bihaber oldum 
Kupkuru bir çölde buldular beni 

Koskoca kâinat bana dar geldi
Âleme gün doğdu bana kar geldi
Ne soranım oldu ne de yâr geldi
Çıkartıp çarptılar, böldüler beni.

Fatma Alageyik