Sap Olmak Baltaya

Sadaka kültürüyle, pirinç makarna nohut,
Dağıttılar seçimde; sataşarak Ata'ya.
İşçi ekmek derdinde, sadrazam ise "çaput",
Eşini sokmamışlar, girememiş Gata'ya.

İşçinin ekmeğine, diktiler ya gözünü,
İlk dönemde sakladı, esirgedi sözünü,
Artık şu dincilerin, gördük gerçek yüzünü,
Diplomasi cahili, takıldılar potaya.

Her fırsatta verdiler, "soros'a diyetini,
Hep gündemde tuttular, batının niyetini,
Sadakatle gösterdi, peşkeşle minnetini,
İnsanları soktular, hapsettiler kotaya.

Ya mazlumu oynadı, ya da iftira attı,
Uzlaşı kültürüne, kapıları kapattı,
Faşizanca yaklaştı, geleceği kuşattı,
Tutsak etti kendini, her fırsatta hataya.

"Yetim hakkı" diyerek, emekçi ücretine,
Çevirdi memleketi, ihanet cennetine,
Beni muhtaç eyledi, elin muhannetine,
Develtimin sırrını, döküp saçtı ortaya.

Sayesinde kalkındı, hısım, akraba, dünür,
Vatandaşsa perişan, ücretliler sürünür,
Bu gidişle gelecek, tümden kara görünür,
Odun olamaz iken, sap oldular baltaya.

03 ŞUBAT 2010