GÖNÜL ARZULASA . . .

GÖNÜL ARZULASA . . .
Gönül arzulasa çok istese de.
Soramam kimseyi soramam daha.
Gönül duyguları böyle dese de.
Varamam kimseye varamam daha.

Dersler alınmıştır bu yolu seçtim.
Zaman ve zeminde çok ölçtüm biçtim.
Öyle zaman oldu kendimden geçtim.
Kıramam kimseyi kıramam daha.

Bu benim tercihim bakışım böyle.
Dünyaya gelmişim çıkışım böyle.
Çok sevsem de bile yakışım böyle.
Saramam kimseyi saramam daha.

İnsan birbirine muhtaç bildiğim.
Sözün en doğrusu bu söylediğim.
Hakkın yolu birse budur dediğim.
Darılmam kimseye darılmam daha.

İnsan başıma taç, olanım olsun.
Söylememişim ki, yalanım olsun.
Denize düşmedim yılanım olsun.
Sarılmam kimseye sarılmam daha.

Varsın ne derlerse desinler varsın.
Hayata derim ki, sen ben de karsın.
Gün olur bize de gelir bakarsın.
Kuramam kimseyi kuramam daha.

Her kimi sevdiysem çokça sevmişim.
Her bir zerrem ile sevgi vermişim.
Huzur götürmüşüm yüz güldürmüşüm.
Sevemem kimseyi sevemem daha.

Bir arzuhal gibi olsa da sözler.
Yine de bu gönül yar yolu gözler.
Ulaşamaz ise yarini özler.
Gelemem kimseye gelemem daha.

Sevdiklerim benle bulmuşlar huzur.
Beklerim yine de herkese hazır.
Rahatsız etmişsem dilerim özür.
Aramam kimseyi aramam daha.

Ben Zayi Ozan’ım hakkadır özüm.
Tebessüm edene güler hep yüzüm.
Dolamam kimseyle dolamam daha.

ZAYİ OZAN - İlhan ATEŞ