Bektaşi Fıkralarına Bütün Dünya Gülmekten Kırılıyor

Bektaşinin biri dalgın bir halde sigarasını tüttüre tüttüre yolda gidiyormuş. Karşısına yeniçeri ağası çıkmış. Hiddetle sormuş:

– Bu ne hal? Mübarek Ramazan gününde oruç tutmuyor, sigara mı içiyorsun?

Bektaşî şaşkın şaşkın karşılık vermiş:

– Unuttum ağa.

Yeniçeri:

– Neyi unuttun?

Bektaşi safiyetle:

– Sokakta olduğumu.

**

İçkinin şiddetle yasaklanmış olduğu bir zamanda, gizli meyhanelerden birinde demlenen Bektaşi, salına salına giderken, birdenbire  tanıdık bir çehre ile karşılaşmış. Hemen samimi bir tavırla elini o çehre sahibinin omzuna koyarak, sormaya başlamış:

- İmanım! Seni iyice gözüm ısırıyor. Acaba nerede gördüm? Fenerdeki Çardaklı meyhanede mi?

- Hayır.

- Öyleyse, Tavukpazarındaki Küplüde.

- Hayır.

- Eh, o halde mutlaka Uzunodalarda.

- Hayır.

- Allah, Allah... bari söyle de meraktan kurtulayım.

- Her halde sen beni selamlık ettiğim zaman görmüş olacaksın.

Bektaşi, karşısındaki adamın Padişah olduğunu anlamış. Artık söyleyecek söz bulamamış. Hemen oraya sırt üstü yatarak:

- Ey ahali... ben kalıbı değiştiriyorum. Buyurun cenaze namazına. Diye bağırmış.

**

Şehre uzak köylerden birinde oturan bir Bektaşi, Ramazan ayında şehre gitmiş. Bakmış fırınlar, lokantalar kapalı. Kimsenin bir şey yiyip içtiği yok. Aç susuz köyüne dönmüş. Komşularının; 

-Şehirde ne var, ne yok diye, sormaları üzerine de; 

-Şehirde herkes acından ölüyor, köydeki bolluğun kıymetini bilin, demiş.