Şiir Nöbetleri

Zikrimi uyutan fikrime düşüp de yolum ez kaza

Zamana minnet borcum yok mademki

Hangi yalanı sunmalıyım şeytana?

Göğün örtüsünün altında saklı kanatlarım

Eşref saatimi de uyuttum gitti

İçimde muteber bir acı.

İğne deliğinden görüyorum rüyalarımı

Dünya dediğin ise kocaman bir düş sepeti.

Uyumsuz notalar araklıyorum

Sol anahtarında sevdalı bir kız çocuğu belliyorum

İçimdeki o hulasa boşluğu.

Derinlerin merhalesinde

Bitimsiz bir yangın

Biteviye çöreklenen hüzün

Demli bir çay misali

Soğuğun çeperinde

Şeker atmadığım şiir nöbetleri.

İçimlik imgeler

Somurtkan mizacım

Savruk gölgeler

Geç kalmışlığım…

Eşrafım pek bir kaygılı

Ve kaypak düzenek.

Teyellediğim aklımı yitirdiğim an

Dolacak mademki miadım…

Çömeliyorum yüzümdeki çiller dökülürken

Gamzesi kayıp şehirler görüyorum

Gezdiğim her şiir şiir yürek.

Zamları uyutulmuş kepaze söylemler

İçindekini görmeden etrafını kötü gözle süzenler…

Değil de artık umurumda

Satır başı yaptığım her duygu

Ne özel ne kayıp nazarımda.

Duyuyorum sakil sesleri.

Uymuyorum düzene.

Savuruyorum mahrem sitemleri

Dengimde olmadık bir çehre

Sözcüklerin tekelinde kala kalmışlığı nefsin

Zulmü baş tacı yapmış ne çok kirli kisve.

Beyhude kelamın zararından mı dönsem de kar

Misal: unutulduğum güzergâhta

Bir el verseler içimdeki yetim köze.

Ah’larımla daralıyorum

Dualarımla feraha çıkıp

Düzlüğe düşüyor yolum sabahın ilk ışıklarında

Oysaki soyut bir rahlede

Donanımlı yüreğim

Beyitler mi garez de ne

Sonrası dilsiz satırlar ve

Müptelası olduğum o saydam boşluk.

Hadi çevirin beni yolumdan

Sanır mısınız ki uyarım size?

Uyumsuz naşımda

 Bir sela vakti

Görmeden istiflediğim ne çok şiir

Aslında

Yazmayı unuttuğum

Bir avuç mutluluk niyetine her şiir.