Ben Bir Düş Kabzımalıyım

Habis bir düş kundaklandı dün gece…

Boyutsuzluğun minvalinde köpürdü deniz

Boğazım düğüm düğüm

Eteklerim eksik.

Zaman boca ediyor zimmetli geçmişimi

Sonrasına sır ekliyorum günbegün

Talaşlar dökülüyor ölü ağaçtan

Uyumaya daha bin sene var

Uyku bozuntusu saplantılar

Göğün makberi işte

Her şahit kelimeyi darağacında sallandırma istemim…

Engel oluyor Tanrı.

Kucağımda sebze zerzevat

Ben bir düş kabzımalıyım.

Göğün titrek bulutlarında

Sayısız kavşak

Kudurmuş köpeklerin dişlerinden alın şiirlerimi.

Kanatları koptu şimdi de.

Ayyuka çıkan iç sesimde

Tutuklu hüzün:

Basamakları da kayıp şiirin.

Gelin misali süzülen mısralarda

Kâh beyaz kâh siyah duvaklar

Titreşen rüzgârla

Sönük içimdeki coşku

Soylu olsa da unutulmuşluğum

Zehir zemberek kıblemdeki ateşi söndürüyorum

Sözüm ona.

Yanmayan ne kaldıysa geriye

Aldanmışlığım ve sürgün benliğim;

Vebali yürekten kayan

Zanlı mısralar gün ve gece.

Soyut bir gölge olsam ne çare?

Soysam soğana çevrilsem imge imge

Kayıpların sökük dikişlerinde,

Zemheri benzeri zalim soğuk

Karla kaplıyım işte

Ben ki beyhude bir tepe

Yazın ortasında kar manzaralı yüreğim

Fıtratın ıskalandığı tüm hecelerde

Adımı unutan imbat

İçimdeki isyana inat

Sözden ırak bir günüm ben

Kelimelerin tükendiği izafi bir eksen

Sondum solacaktım madem

Gülen yüzümde hep mi donuk bir ikilem?

Yarım ağız mutluluk

Fasılası hüzne tamamlanan şımarık bir hıçkırık:

Demden kaçtım dertlendim

Derdimle yer göğü mimledim mimleyeli

Ört bas ettiğim çetrefilli hikâyeleri evrenin.