Âşık Bunu Anlar

Yeter ki gönülde hak aşkıyla olsun her karar

Söyler misin bunca kazanca ne verir bir zarar

Gönül elbette ki doyar olursa bir lokma aş

Hak yolunda yürüyende eğik olmaz ki başlar

Varsana ağlayan varsa sil akmasın gözde yaşlar

Gönüldeki aşkta Rahmet var âşık bunu anlar

Bu dünya bana yetmez diyen hani neredeymiş?

Bunca malı yığan giderken onları mı götürmüş?

Ağlayan var iken mal yığan ağlayan mı güldürmüş?

Öyle ise neden yığmış neden götürememiş?

Ağlayanı güldürmeyen ağlarken kimi beklermiş?

Gönüldeki aşkta Rahmet var âşık bunu anlar

Bunca günahı nasıl taşışın dünya ile söyleyin feza

Yıkılacak üstümüze bir gün bunca cana verilmesin ceza

Neyi paylaşmaz insan neden çıkar her gün maraza

Birbirimize bizi kim düşman ediyor getiriyor gaza

Bundan tek bir suçlu değildir gariptir bizim Murtaza

Gönüldeki aşkta Rahmet var âşık bunu anlar

Gülveren’im düşün gönülden sen neleri verdin

Gece gündüz uyumadın düşündün çaremi getirdin

Unuttun kendini düştün dertler peşine neydi derdin

Ancak elinden bir şey gelmedi sadece sen gülümsedin

Ne kendine ne insanlığa çabanla sen bir şey veremedin

Gönüldeki aşkta Rahmet var âşık bunu anlar

Mehmet Aluç –Âşık Gülveren