Yalnızlık

Bazen manasız bir yalnızlığın içinde bulursunuz kendinizi. En sevdiğim dediğiniz insanın bile size yüz çevirdiği anlar olur. İşte o zaman hayat daha bi çekilmez hale gelir. Çünkü sırtınızı yaslayacağınız o sağlam kaya birden bire yok olur. Kalırsınız karanlıklarda bir başına. Bazense sizin ne hissettiğinizin önemi olmaz kendi içinizde verdiğiniz savaştan haberleri dahi olmaz. Siz için için ağlarken onlar gülüyorlardır. Çünkü siz yokken daha mutludurlar. Yalnızlık bir yandan iyiyken, yalnız kalmak, yalnız bırakılmak çok acıdır. İnsanın bırakmayacağına inandığı insan bile gün olur bırakıp gidermiş. Son kalan umudum bile kayıp gidiyor ellerimden ve ben hiçbir şey yapamadan gidişini izliyorum sözde hiç bırakmayacak olanların ardına bakmadan kaçışlarını izliyorum..