Edebiyat ve Kültür Platformu
Kendimden Kendime
Yüreğimde kuru ayaz gözlerim yakan güneş
Elimde bir kurşun kalem yazdıkça siliyorum
Sessiz ve sakin geceler avazıma her gün eş
Çekilmez olsa da âlem gülmeyi biliyorum
Bir elimde umut aşı diğer elim benden aç
Cevapsız kalan sorular kemiriyor içimi
Gönül bahçemde türlü renk, gördüğüm ufuk kıraç
Ele bulaşmasın diye hiçe sardım hiçimi
Hayat gözalıcı kostüm, sancı önü arkası
Sahnesinde figüranım, rolüm iki perdelik
Örümcek ağı bağlamış şu ömür barakası
Kefeni giymiş gibiyim cep delik cepken delik
Gelip yarama karıştı gülden damlayan zehir
Sanki mecbur kalmış gibi sinemi yaktı kat kat
Ağladıkça şu yüzüme bakmadı koca şehir
Bir saniye olsa bile duruyorsam kabahat
İstikametinde yokum, hayat terse gidiyor
Bu aralar kaçacağım kalp denen yazlığıma
Ben hep yerimde saysam da ruhum hicret ediyor
Kendi kalabalığımdan kendi yalnızlığıma
Mustafa Kutlu Çayeli/Rize
Kendimden Kendime başlıklı yazı şelale tarafından
29.11.2018 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 3
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.