Yollar-ım Hep Sana Çıkar

Dedim birisi gelir bu gönlü koruyla yakar

Alır beni gönlümle beraber koluna takar

Gel dedi birisi uzaktan vardım koşarak

Bir baktım pazardayım almış beni satar

Birisi insan dedim insan çıkmadı kaçar

Bir dost aradım bulamadım gözde yaş akar

Layık değilim derken bir dost karşıma çıkar

Beni arıyor musun dedi yollarım bak sana çıkar

Dedi beni bulmadan nerelere sen gidersin

Hemen pes ederek başını öne neden eğersin

Derman biter mi haktan nasıl umut kesersin

Beni arıyor musun dedi yollarım bak sana çıkar

Sarıldık birbirimize kırk yıllık dost gibi

Aynı gülümsüyorduk gönülden can gibi

Yola revan olduk engelleri aşan an gibi

Beni arıyor musun dedi yollarım bak sana çıkar

Mevla’m her şeye kadirdir kuluna koşturur

Koşturduğu dostuyla bu âlem de coşturur

Alır birde gönülde aşkla candan konuşturur

Anladım yine Rabbim yollar-ım hep sana çıkar

Gülveren’im Mevla gönül hatırına aştırır engeli

Mevla ile olunca kimse gönül’e takamaz çengeli

Mevla’dan gelen bu yardım ayan beyan besbelli

Anladım yine Rabbim yollar-ım hep sana çıkar

Mehmet Aluç-Âşık Gülveren