Yaradanıma

YARADANIMA....

Beni sen yarattın bir damla sudan

Bana bu hayatı veren de Sen’sin

Ol dedin bir anda kalktım uykudan

Gizlimi, saklımı gören de Sen’sin

Her derdime ilaç yazdığın kitap

Ondan ayrılırsam düşerim bitap

Bir arıya bile edersin hitap

Evrenin sırrına eren de Sen’sin

En son sana varır bütün ilimler

O yüce divanda yandı zalimler

Biter haksızlıklar, biter zulümler

Mazlumlara yoldaş, yaren de Sen’sin

Öksüzü, yetimi kayıran sensin

İsmini aleme duyuran sensin

Yediren, içiren doyuran sensin

Soframa nimeti seren de Sen’sin

Doğanın içine döktün sanatı

Uçurdun kuşları, koşturdun atı

Emrinle döndürüp şu kainatı

Bu eşsiz nizamı kuran da Sen’sin

Her can sahibine lütfettin nefes

Sana yar olana ederim heves

Allah’a kul ol der içimden bir ses

Kullarına hesap soran da Sen’sin

Korku dolu gözler Sema’ya baktı

Yıldızlar karardı, şimşekler çaktı

Dağları yürütüp kıyamet vakti

Güneşi katlayıp düren de Sen’sin

Anaya, babaya verdin sevgiyi

Yoksa göstermezdi bize ilgiyi

Kodladın canlıya her tür bilgiyi

Örümcek ağını ören de Sen’sin

Verdiğin ilhamla gelmişim dile

Yoksa yazdığımı kim nerden bile?

Aşık ettin beni Gonca’ya Gül’e

Aklımı güzele yoran da Sen’sin

Der inani dünya eğlence, oyun

Vaden dolar bir gün kazılır kuyun

Senden gayrısına eğemem boyun

Secdemde karşımda duran da Sen’sin

İNANİ