Herkes Ölümüne Yalnız

her kesin bir gideni var

o gittiğin de

kocaman kocaman şehirler de

mahşeri kalabalıklar için de

herkes ölümüne yalnız.

Beton yığınları için de

Karanlık,loş sokak lambalarının ışıttığı

Rutubet kokulu evler de

Küf kokan bir sevdanın ayazın da

Üşürken ,herkes ölümüne yalnız.....

Gölgelerin insanları yuttuğu bir dünya da

Diş kavuğunu doldurmayan bahanelerin eşliğin de

Sarı odalar çalarken fon da

Yaktığın sigaranın dumanın da

Ciğerleri çürürken ,herkes ölümüne yalnız

 Yalnız gelmişken bu köhne hayata

Yalnız gitmeler neden koyar insana

Boyun büktürse de yalnızlık adama

Yalnız geldik yalnız gideceğiz makberin karanlığına.....

Elinde bir mum ışığı olan herkes ölümüne yalnız......

                                                        silgisizce