Güz Gelende

Dağda bahar havası yolda keklikler öter

Gel naz etme güzelim bu ömür birgün biter

Senin için yıllardır v erdiğim emek yeter,

Al şu sazı elimden çalmak istemiyorum.

Gördüğün rüyaları hayra yor diyordun ya

İnandım bizim için dönmüyor artık dünya

Yaşadığımız hayat bizim için bir rüya,

Verdiğin hiçbir şeyi almak istemiyorum.

Ne gecem belli benim ne gündüzü ararım

Her aklıma geldikçe hatırını sorarım

Gideceğim buradan kalmak değil kararım,

Kurbanlar adasan da kalmak istemiyorum.

Narın içinde narı gördüm kaç kere siyah

Günler gelip geçiyor yaşlanıyoruz Eyvah!

Yalvarma yeter artık dilimden düşmez o vah!

Her gece rüyalara dalmak istemiyorum.

Geçti bütün seneler geçti yaşanan ömür

Ağlamaktan her gece gözlerim oldu kömür

Birgün diyorum mutlak bozulacak bu mühür,

Gelesin diye haber salmak istemiyorum.

Ayrı kaldığım yıllar içimde acı benim

Daha toprak olmadan çürüyor işte tenim

Bozuluyor vücutta sağlam denilen genim,

Çürüyüp kara toprak olmak istemiyorum.

DOĞANAY’ım her bahar içimde nehir çağlar

Gidenler gitti zaten kalanlar bize ağlar

Tanrı’dan dileğimdir yıkılsın karşı dağlar,

Güz Gelende her sene solmak istemiyorum.

Kemal DOĞANAY