Güle Dönmüş

Gözyaşlarım damla damla

Akıyormuş sele dönmüş

Gitmiş burdan uzaklara,

Diyorlar ki ele dönmüş.

Bağı almış bağban olmuş

Bağlarına seller dolmuş

Sanırsın ki dağda kalmış,

Soğuk esen yele dönmüş.

Bülbül öter kara yerde

Hüzün çöker perde perde

Aradığım güzel nerde?

Tutuklanan dile dönmüş.

Demişler ki giden gelmez

Şu halimi kimse bilmez

Yıllar oldu yüzüm gülmez,

Savurduğum küle dönmüş.

Gönül bizden uzak gezer

Rüzgar esse hile sezer

Aşık olan candan bezer,

Sızı çeken bele dönmüş.

Kuru yaprak düşer yere

Geçit vermez kışın dere

Sorsalar da gidiş nere?

Kurudukça dala dönmüş.

DOĞANAY’ım gülme dedin

Buralara gelme dedin

Olanları bilme dedin,

Gonca imiş güle dönmüş.

Kemal DOĞANAY